gata
nafnorðkvenkyn
1
lagður vegur í bæ eða borg, stræti
<leika sér> úti á götu
<fara> út á götu/götuna
<búa> í götunni
<eiga heima> við götuna
2
rudd leið eða troðin af skepnum, óskýr vegur
greiða götu <hans>
veita honum aðstoð
leggja stein í götu <hans>
gera honum erfitt fyrir
og þar fram eftir götunum
og svo framvegis
vera á götunni
vera heimilislaus
<ég hef haft áhuga á ættfræði> allar götur <frá því ég var barn>
ég hef haft áhuga á ættfræði alveg frá barnæsku
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
gata
gatan
Þf.
götu
götuna
Þgf.
götu
götunni
Ef.
götu
götunnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
götur
göturnar
Þf.
götur
göturnar
Þgf.
götum
götunum
Ef.
gatna
gatnanna