Yrða

vegur

nafnorðkarlkyn
braut milli staða, akbraut
færa <allt> á verri veg
túlka allt á neikvæðan hátt
færa <allt> til verri vegar
túlka allt á neikvæðan hátt
færa <reksturinn> til betri vegar
bæta hann, koma honum í betra horf
hafa veg og vanda af <verkinu>
hafa það með höndum, framkvæma það
koma í veg fyrir <átök>
hindra ...
koma <þessu> til vegar
áorka því
komast til vegs og virðingar
verða mikils metinn
ryðja <andstæðingum sínum> úr vegi
losa sig við andstæðinga sína
segja/vísa <honum> til vegar
útskýra rétta leið fyrir honum
standa í vegi fyrir <samkomulagi>
koma í veg fyrir ...
vera í þann veginn að <gefast upp>
vera alveg að gefast upp, vera að því kominn að gefast upp
vera <vel> á veg kominn (með <verkið>)
vera kominn nokkuð áleiðis ...
vera <illa> á vegi staddur
standa illa
verða á vegi <hans>
rekast á hann á förnum vegi
virða <þetta> til betri vegar
túlka þetta ekki neikvætt
víkja úr vegi
færa sig til hliðar
það er ekki úr vegi að <rifja upp gamla sögu>
það er ástæða til að ...
það er <ýmislegt> í veginum
það er ýmislegt til hindrunar
það eru ljón á veginum
það eru hindranir á leiðinni
það má til sanns vegar færa
það má segja að það sé satt, sannleikur
þetta er ekki vinnandi vegur
þetta er ekki hægt, ekki mögulegt
<ferðast> á eigin vegum
skipuleggja sína ferð sjálfur
<svara> á þann veg
svara þannig
<það má gera þetta> á <tvo> vegu
... með tvennu móti, á tvenns konar hátt
<verkið> er <vel> á veg komið
verkið er komið nokkuð langt
<honum> eru allir vegir færir
hann getur allt
<þetta> fór á <annan> veg
þetta endaði öðruvísi en ætlað var
<ganga> í veg fyrir <hana>
ganga þvert fyrir framan hana
Orðasvið og samstæður
vegur / gata
virðing
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
vegur
vegurinn
Þf.
veg
veginn
Þgf.
vegi
veginum
Ef.
vegarvegs
vegarinsvegsins