gefa
sagnorð
1
þágufall/þolfall
láta (e-n) hafa (e-ð) að gjöf
hann gaf henni hring
þau gáfu afmælisbarninu góða gjöf
mér var gefin þessi bók
henni voru gefnir leðurhanskar
2
þágufall/þolfall
veita (e-m) (e-ð)
hann gaf mér leyfi til að skreppa frá
þeir gefa okkur kost á að andmæla
vinnustaðurinn gefur frí í dag
föngunum var gefið frelsi
3
þágufall/þolfall
veita (e-m) mat, drykk, næringu, fóðra (e-n)
ég þarf að gefa kettinum
hann gaf gestinum að borða
hún gaf börnunum súpu og brauð
gestunum var gefið vín og snittur
4
þolfall
gefa sig
láta undan, bresta, bila
gamla brúin gaf sig undan vörubílnum
vatnsrör gaf sig í frostinu
þessir skór eru farnir að gefa sig
5
þolfall
gefa sig á vald <tilfinningunum>
láta tilfinningarnar ná tökum á sér
6
þágufall
gefa sér <þetta>
setja sér þessa forsendu, þessar aðstæður, "setjum svo að ..."
gefum okkur að allir jöklar á landinu bráðni, hvað verður þá?
7
það gefur <góðan byr>
það er góður byr
það gefur á bátinn
sjór skvettist yfir bátinn
8
þolfall
gefa + að
gefa sig að <þessu>
beina kröftum sínum og tíma að þessu
hún hefur gefið sig alveg að góðgerðarmálum
9
gefa + af
<jörðin> gefur <lítið> af sér
bújörðin veitir lítinn ágóða eða uppskeru
10
þolfall
gefa + á
gefa sig á tal við <hana>
byrja að tala við hann, hefja samræður við hann
ég gaf mig á tal við lögregluþjón
11
gefa + eftir
gefa eftir
a
láta undan, slaka á (kröfum, reglufylgni)
launþegar ætla ekkert að gefa eftir í samningunum
b
láta undan, þenjast, teygjast
buxurnar eru þröngar en efnið gefur vel eftir
þágufallgefa <honum> <ekkert> eftir
vera ekkert verri en hann
hún er góð í skák en hann gefur henni ekkert eftir
ódýru þvottavélarnar gáfu þeim dýru lítið eftir í könnunum
12
þolfall
gefa + fram
gefa sig fram
láta vita af sér, koma sér á framfæri
tvö vitni að árekstrinum hafa gefið sig fram
þjófurinn gaf sig fram við lögregluna
13
gefa + frá
a
gefa frá sér <lykt>
láta frá sér <lykt>
blómin gefa frá sér sæta angan
hvalir geta gefið frá sér hátt hljóð
b
gefa frá sér <verkefnið>
láta það frá sér, hafna því
14
þolfall
gefa + fyrir
a
gefa <mikið> fyrir <hestinn>
borga mikið fyrir hestinn
hvað gáfuð þið fyrir þennan bíl?
b
gefa <ekki mikið> fyrir <orð hans>
taka lítið mark á orðum hans
15
þágufall/þolfall
gefa + inn
gefa <henni> inn lyf
láta hana taka lyf, gefa henni lyf
16
þolfall
gefa + í
a
gefa í
auka hraðann (á bíl)
hún gaf í þegar þorpið var að baki
b
gefa sig í <þetta>
beina kröftum sínum og tíma að þessu
17
þolfall
gefa + saman
gefa <þau> saman
gifta þau
þau voru gefin saman í lítilli kirkju
18
þágufall/þolfall
gefa + til baka
gefa <honum> <smápeninga> til baka
láta hann hafa smápeninga yfir búðarborðið
búðarkonan gaf mér of lítið til baka
19
þolfall
gefa + upp
a
gefa <þetta> upp
skýra frá þessu, veita upplýsingar um þetta
maðurinn sem hringdi gaf ekki upp rétt nafn
hún vill ekki gefa upp aldur sinn
b
gefa upp <tekjur sínar>
greina frá tekjum sínum á skattframtali
c
gefa upp <boltann>
kasta upp bolta, t.d. í blaki
20
þolfall
gefa + út
gefa út <bækur>
annast útgáfu á bókum
bókin er gefin út í stóru upplagi
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gef
gaf
önnur persóna
gefur
gafst
þriðja persóna
gefur
gaf
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gefum
gáfum
önnur persóna
gefið
gáfuð
þriðja persóna
gefa
gáfu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gefst
gafst
önnur persóna
gefst
gafst
þriðja persóna
gefst
gafst
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gefumst
gáfumst
önnur persóna
gefist
gáfust
þriðja persóna
gefast
gáfust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gefi
gæfi
önnur persóna
gefir
gæfir
þriðja persóna
gefi
gæfi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gefum
gæfum
önnur persóna
gefið
gæfuð
þriðja persóna
gefi
gæfu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gefist
gæfist
önnur persóna
gefist
gæfist
þriðja persóna
gefist
gæfist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gefumst
gæfumst
önnur persóna
gefist
gæfust
þriðja persóna
gefist
gæfust
nafnháttur
gefa
sagnbót
gefið
lýsingarháttur nútíðar
gefandi
nafnháttur
gefast
sagnbót
gefist
lýsingarháttur nútíðar
gefandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
gef
gefðu
gefið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
—
gefstu
gefist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gefurðu
gafstu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gefiði
gáfuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gefirðu
gæfirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gefiði
gæfuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gefstu
gafstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gefistu
gæfistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
gefinn
gefin
gefið
þolfall
gefinn
gefna
gefið
þágufall
gefnum
gefinni
gefnu
eignarfall
gefins
gefinnar
gefins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
gefnir
gefnar
gefin
þolfall
gefna
gefnar
gefin
þágufall
gefnum
gefnum
gefnum
eignarfall
gefinna
gefinna
gefinna