geta1
sagnorð
1
vera (e-s) megnugur, vera fær um (e-ð), eiga möguleika á (e-u) (háttarsögn sem tekur með sér lýsingarhátt þátíðar)
ég get ekki lyft þessu borði ein
þeir gátu slökkt eldinn
hún getur ekki komið klukkan 7
ég gat ekki farið til útlanda, ég hafði ekki efni á því
2
táknar kurteislega beiðni (stundum með viðtengingarhætti)
geturðu lesið þetta yfir?
geturðu komið aftur á morgun?
gætir þú komið við í bakaríinu?
3
giska á (e-ð)
hún gat rétt í fyrstu tilraun
geta sér þess til
giska á það
sumir hafa getið sér þess til að þetta sé gröf stórbónda
eins og nærri má geta
eins og við er að búast
það má nærri geta
það má búast við því, það er ekki óvænt
það má nærri geta hversu glæsilegt brúðkaupið var
4
eignarfall
segja, greina frá (e-u)
fundarstjóri gat þess að kl. 3 yrði gert hlé
slúðurblöðin gátu þess að leikkonan ætti nýjan vin
biskupsins er ekki getið í skýrslunni
láta þess getið
greina frá því
hún lét þess getið að það vantaði enn nokkurt hlutafé
5
<hér> getur að líta <fagurt landslag>
hér má sjá fallegt landslag
á markaðnum gat að líta allskonar varning
6
geta sér gott orð
fá gott orðspor, góðan orðstír
leikstjórinn hefur getið sér gott orð í Hollywood
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
get
gat
2.p.
getur
gast
3.p.
getur
gat
Nútíð
Þátíð
1.p.
getum
gátum
2.p.
getið
gátuð
3.p.
geta
gátu
Nútíð
Þátíð
1.p.
gest
gast
2.p.
gest
gast
3.p.
gest
gast
Nútíð
Þátíð
1.p.
getumst
gátumst
2.p.
getist
gátust
3.p.
getast
gátust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
geti
gæti
2.p.
getir
gætir
3.p.
geti
gæti
Nútíð
Þátíð
1.p.
getum
gætum
2.p.
getið
gætuð
3.p.
geti
gætu
Nútíð
Þátíð
1.p.
getist
gætist
2.p.
getist
gætist
3.p.
getist
gætist
Nútíð
Þátíð
1.p.
getumst
gætumst
2.p.
getist
gætust
3.p.
getist
gætust
Nh.
geta
Nh. þt.
gætu
Sagnb.
getið
Sagnb.
getað
Lh. nt.
getandi
Nh.
getast
Sagnb.
getist
Lh. nt.
getandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
get
gettu
getið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
—
gestu
getist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
geturðu
gastu
Nútíð
Þátíð
2.p.
getiði
gátuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
getirðu
gætirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
getiði
gætuði
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
gest
gast
2.p.
gest
gast
3.p.
gest
gast
Nútíð
Þátíð
1.p.
gest
gast
2.p.
gest
gast
3.p.
gest
gast
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
getist
gætist
2.p.
getist
gætist
3.p.
getist
gætist
Nútíð
Þátíð
1.p.
getist
gætist
2.p.
getist
gætist
3.p.
getist
gætist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
getinn
getin
getið
Þf.
getinn
getna
getið
Þgf.
getnum
getinni
getnu
Ef.
getins
getinnar
getins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
getnir
getnar
getin
Þf.
getna
getnar
getin
Þgf.
getnum
getnum
getnum
Ef.
getinna
getinna
getinna