geta1
sagnorð
1
vera (e-s) megnugur, vera fær um (e-ð), eiga möguleika á (e-u) (háttarsögn sem tekur með sér lýsingarhátt þátíðar)
ég get ekki lyft þessu borði ein
þeir gátu slökkt eldinn
hún getur ekki komið klukkan 7
ég gat ekki farið til útlanda, ég hafði ekki efni á því
2
táknar kurteislega beiðni (stundum með viðtengingarhætti)
geturðu lesið þetta yfir?
geturðu komið aftur á morgun?
gætir þú komið við í bakaríinu?
3
giska á (e-ð)
hún gat rétt í fyrstu tilraun
geta sér þess til
giska á það
sumir hafa getið sér þess til að þetta sé gröf stórbónda
eins og nærri má geta
eins og við er að búast
það má nærri geta
það má búast við því, það er ekki óvænt
það má nærri geta hversu glæsilegt brúðkaupið var
4
eignarfall
segja, greina frá (e-u)
fundarstjóri gat þess að kl. 3 yrði gert hlé
slúðurblöðin gátu þess að leikkonan ætti nýjan vin
biskupsins er ekki getið í skýrslunni
láta þess getið
greina frá því
hún lét þess getið að það vantaði enn nokkurt hlutafé
5
<hér> getur að líta <fagurt landslag>
hér má sjá fallegt landslag
á markaðnum gat að líta allskonar varning
6
geta sér gott orð
fá gott orðspor, góðan orðstír
leikstjórinn hefur getið sér gott orð í Hollywood
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
get
gat
önnur persóna
getur
gast
þriðja persóna
getur
gat
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
getum
gátum
önnur persóna
getið
gátuð
þriðja persóna
geta
gátu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gest
gast
önnur persóna
gest
gast
þriðja persóna
gest
gast
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
getumst
gátumst
önnur persóna
getist
gátust
þriðja persóna
getast
gátust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
geti
gæti
önnur persóna
getir
gætir
þriðja persóna
geti
gæti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
getum
gætum
önnur persóna
getið
gætuð
þriðja persóna
geti
gætu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
getist
gætist
önnur persóna
getist
gætist
þriðja persóna
getist
gætist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
getumst
gætumst
önnur persóna
getist
gætust
þriðja persóna
getist
gætust
nafnháttur
geta
nafnháttur þátíðar
gætu
sagnbót
getið
sagnbót
getað
lýsingarháttur nútíðar
getandi
nafnháttur
getast
sagnbót
getist
lýsingarháttur nútíðar
getandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
get
gettu
getið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
—
gestu
getist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
geturðu
gastu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
getiði
gátuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
getirðu
gætirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
getiði
gætuði
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gest
gast
önnur persóna
gest
gast
þriðja persóna
gest
gast
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gest
gast
önnur persóna
gest
gast
þriðja persóna
gest
gast
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
getist
gætist
önnur persóna
getist
gætist
þriðja persóna
getist
gætist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
getist
gætist
önnur persóna
getist
gætist
þriðja persóna
getist
gætist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
getinn
getin
getið
þolfall
getinn
getna
getið
þágufall
getnum
getinni
getnu
eignarfall
getins
getinnar
getins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
getnir
getnar
getin
þolfall
getna
getnar
getin
þágufall
getnum
getnum
getnum
eignarfall
getinna
getinna
getinna