Yrða

geta

nafnorðkvenkyn
1
það að geta gert e-ð, hæfni
hafa getu til að <vinna verkið>
<hjálpa honum> eftir bestu getu
2
tilgáta
→ sjá: getur nokvk
Orðasvið og samstæður
geta
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
geta
getan
Þf.
getu
getuna
Þgf.
getu
getunni
Ef.
getu
getunnar