Yrða

gifta

sagnorð þolfall/þágufall
gefa (e-n) í hjónaband
presturinn gifti okkur í kirkjunni
þau ætla að gifta dóttur sína á morgun
faðirinn gifti hana ágætum manni
gifta sig
ganga í hjónaband
þau giftu sig í lítilli sveitakirkju
→ sjá: giftast sagnorð, giftur lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • gifta sig
  • giftast til fjár
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gifti
gifti
önnur persóna
giftir
giftir
þriðja persóna
giftir
gifti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gifti
gifti
önnur persóna
giftir
giftir
þriðja persóna
gifti
gifti
nafnháttur
gifta
sagnbót
gift
lýsingarháttur nútíðar
giftandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
gift
giftu
giftið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
giftirðu
giftirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
giftirðu
giftirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
giftur
gift
gift
þolfall
giftan
gifta
gift
þágufall
giftum
giftri
giftu
eignarfall
gifts
giftrar
gifts