Yrða

gjörkunnugur

lýsingarorðgjör-kunnugur
mjög kunnugur, sem þekkir vel
hann er gjörkunnugur ástamálum fræga fólksins
fararstjórinn ólst upp í þorpinu og því gjörkunnugur á svæðinu
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gjörkunnugur
gjörkunnug
gjörkunnugt
Þf.
gjörkunnugan
gjörkunnuga
gjörkunnugt
Þgf.
gjörkunnugum
gjörkunnugri
gjörkunnugu
Ef.
gjörkunnugs
gjörkunnugrar
gjörkunnugs