gjörningur
nafnorðkarlkyngjör-ningur
1
gamalt
löggerningur, samningur
þeir samþykktu báðir þennan gjörning
2
stutt listrænt atriði þar sem túlkuð er ákveðin hugmynd fyrir áhorfendur
á laugardaginn verður framinn gjörningur á torginu
3
einkum í fleirtölu
brögð sem galdramaður fremur, galdrar
menn álitu að óhöppin stöfuðu af gjörningum
→ sjá: gerningur nokk
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
gjörningur
gjörningurinn
Þf.
gjörning
gjörninginn
Þgf.
gjörningi
gjörningnum
Ef.
gjörnings
gjörningsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
gjörningar
gjörningarnir
Þf.
gjörninga
gjörningana
Þgf.
gjörningum
gjörningunum
Ef.
gjörninga
gjörninganna