Yrða

glenna

sagnorð
1
þolfall
opna (e-ð) upp á gátt
glenna (í) sundur <fæturna>
glenna upp augun
hún glennti upp augun af undrun þegar hún sá hundinn
glenna út <fingurna>
örninn glennti út gular klærnar
2
glenna sig
gretta sig, vera með andlitsgeiflur
kennaranum líkaði ekki hvernig strákurinn glennti sig framan í hann
→ sjá: glennast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
glenni
glennti
önnur persóna
glennir
glenntir
þriðja persóna
glennir
glennti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
glenni
glennti
önnur persóna
glennir
glenntir
þriðja persóna
glenni
glennti
nafnháttur
glenna
sagnbót
glennt
lýsingarháttur nútíðar
glennandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
glenn
glenntu
glennið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
glennirðu
glenntirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
glennirðu
glenntirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
glenntur
glennt
glennt
þolfall
glenntan
glennta
glennt
þágufall
glenntum
glenntri
glenntu
eignarfall
glennts
glenntrar
glennts