glennast
sagnorðglenn-ast
vera glenntur, opnast til fullnustu
fingur hennar glenntust í sundur
augu hans glenntust upp af ótta
→ sjá: glenna so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
glenni
glennti
2.p.
glennir
glenntir
3.p.
glennir
glennti
Nútíð
Þátíð
1.p.
glennum
glenntum
2.p.
glennið
glenntuð
3.p.
glenna
glenntu
Nútíð
Þátíð
1.p.
glennist
glenntist
2.p.
glennist
glenntist
3.p.
glennist
glenntist
Nútíð
Þátíð
1.p.
glennumst
glenntumst
2.p.
glennist
glenntust
3.p.
glennast
glenntust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
glenni
glennti
2.p.
glennir
glenntir
3.p.
glenni
glennti
Nútíð
Þátíð
1.p.
glennum
glenntum
2.p.
glennið
glenntuð
3.p.
glenni
glenntu
Nútíð
Þátíð
1.p.
glennist
glenntist
2.p.
glennist
glenntist
3.p.
glennist
glenntist
Nútíð
Þátíð
1.p.
glennumst
glenntumst
2.p.
glennist
glenntust
3.p.
glennist
glenntust
Nh.
glenna
Sagnb.
glennt
Lh. nt.
glennandi
Nh.
glennast
Sagnb.
glennst
Lh. nt.
glennandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
glenn
glenntu
glennið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
glennirðu
glenntirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
glenniði
glenntuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
glennirðu
glenntirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
glenniði
glenntuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
glennistu
glenntistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
glennistu
glenntistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
glenntur
glennt
glennt
Þf.
glenntan
glennta
glennt
Þgf.
glenntum
glenntri
glenntu
Ef.
glennts
glenntrar
glennts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
glenntir
glenntar
glennt
Þf.
glennta
glenntar
glennt
Þgf.
glenntum
glenntum
glenntum
Ef.
glenntra
glenntra
glenntra