Yrða

gorta

sagnorðþolfall
gera mikið úr sjálfum sér eða verkum sínum, hrósa sjálfum sér
hann gortaði sig af smekkvísi sinni
hún gortar aldrei af ætterni sínu
ég heyrði hana aftur vera að gorta
Orðasvið og samstæður
raup / gort
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
gorta
gortaði
2.p.
gortar
gortaðir
3.p.
gortar
gortaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
gorti
gortaði
2.p.
gortir
gortaðir
3.p.
gorti
gortaði
Nh.
gorta
Sagnb.
gortað
Lh. nt.
gortandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
gorta
gortaðu
gortið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
gortarðu
gortaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
gortirðu
gortaðirðu