Yrða

gorta

sagnorð þolfall
gera mikið úr sjálfum sér eða verkum sínum, hrósa sjálfum sér
hann gortaði sig af smekkvísi sinni
hún gortar aldrei af ætterni sínu
ég heyrði hana aftur vera að gorta
Orðasvið og samstæður
raup / gort
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gorta
gortaði
önnur persóna
gortar
gortaðir
þriðja persóna
gortar
gortaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gorti
gortaði
önnur persóna
gortir
gortaðir
þriðja persóna
gorti
gortaði
nafnháttur
gorta
sagnbót
gortað
lýsingarháttur nútíðar
gortandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
gorta
gortaðu
gortið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gortarðu
gortaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gortirðu
gortaðirðu