Yrða

gormæltur

lýsingarorðgor-mæltur
sem myndar ekki tungubrodds-r en myndar tungurótar-r (úfmælt r) í staðinn, kverkmæltur
Orðasvið
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gormæltur
gormælt
gormælt
Þf.
gormæltan
gormælta
gormælt
Þgf.
gormæltum
gormæltri
gormæltu
Ef.
gormælts
gormæltrar
gormælts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gormæltari
gormæltari
gormæltara
Þf.
gormæltari
gormæltari
gormæltara
Þgf.
gormæltari
gormæltari
gormæltara
Ef.
gormæltari
gormæltari
gormæltara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gormæltastur
gormæltust
gormæltast
Þf.
gormæltastan
gormæltasta
gormæltast
Þgf.
gormæltustum
gormæltastri
gormæltustu
Ef.
gormæltasts
gormæltastrar
gormæltasts