grípa · Yrða: íslensk orðabók

þolfall

taka (e-ð), ná (e-u) með höndunum

gríptu boltann!

ég greip regnhlíf á leiðinni út

hann greip í handlegginn á henni

hún greip fyrir andlitið af skelfingu

skemmdarvargarnir voru gripnir af lögreglunni

grípa í tómt

ná engu

lögreglan greip í tómt því að þjófurinn var farinn

þolfall

ná tökum á (e-m)

skyndileg gleði greip hana

það grípur <mig> <hræðsla>

grípa + fram í

grípa fram í

trufla annan í tali með því að taka til máls

vertu svo vænn að grípa ekki fram í fyrir mér

grípa + inn í

grípa inn í <deiluna>

hafa afskipti af deilunni

grípa + í

grípa í <prjónana>

taka við og við fram prjónana

við grípum oft í spil á löngum vetrarkvöldum

grípa + niður

grípa niður í <8. kafla>

fara í 8. kafla og byrja að lesa þar (upphátt eða í hljóði)

grípa + til

grípa til <hnífsins>

taka fram hnífinn

lögreglan varð að grípa til táragassins

grípa til <þess ráðs>

nota það ráð, úrræði

ég greip til þess ráðs að hrópa á hjálp

grípa + um

<skelfing> grípur um sig

skelfing nær tökum á fólki

mikill fögnuður greip um sig í skólanum

grípa andann á lofti

taka andköf

grípa gæsina meðan hún gefst

nota tækifærið meðan það býðst

→ sjá: grípandi lýsingarorð