grafa – Yrða: íslensk orðabók

þolfall

fara ofan í jörðina, t.d. með skóflu

hann gróf djúpa holu

hundurinn grefur beinið í garðinum

ef við gröfum niður komum við að trjárótinni

grafa eftir <gulli>

þolfall

jarða (e-n)

þeir grófu líkið í sandinn

hann er grafinn í litla kirkjugarðinum

þolfall

meitla (e-ð) í stein eða málm

nafn hennar er grafið á legsteininn

það grefur í <sárinu>

það myndast gröftur í sárinu

grafa + um

grafa um sig

breiðast út

það var eins og hræðsla græfi um sig í hug hennar

það grefur um sig <óánægja>

grafa + undan

gera (e-ð) veikara, óstöðugra, veikja (e-ð)

þeir virðast vilja grafa undan lýðræðinu í landinu

grafa + upp

finna (e-ð) út, komast að (e-u)

hún gat grafið upp nafn viðkomandi nemanda

→ sjá: grafast so