Yrða

greindur

lýsingarorð
sem býr yfir mikilli greind
vera <fljúgandi> greindur
Orðasvið og samstæður
greind / gáfur
vit / skynsemi
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
greindur
greind
greint
Þf.
greindan
greinda
greint
Þgf.
greindum
greindri
greindu
Ef.
greinds
greindrar
greinds
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
greindari
greindari
greindara
Þf.
greindari
greindari
greindara
Þgf.
greindari
greindari
greindara
Ef.
greindari
greindari
greindara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
greindastur
greindust
greindast
Þf.
greindastan
greindasta
greindast
Þgf.
greindustum
greindastri
greindustu
Ef.
greindasts
greindastrar
greindasts