Yrða

greinir

nafnorðkarlkyn
málfræði
sérstakur orðflokkur, á íslensku annað hvort laus greinir ('hinn') eða viðskeyttur: 'dalur-inn'
ákveðinn greinir
óákveðinn greinir
laus greinir
viðskeyttur greinir
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
greinir
greinirinn
Þf.
greini
greininn
Þgf.
greini
greininum
Ef.
greinis
greinisins