grensa
nafnorðkvenkyn
óformlegt
mörk, takmörk
<þetta er> á grensunni
það er alveg á grensunni að leikritið sé fyndið
Orðasvið
afmörkun
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
grensa
grensan
Þf.
grensu
grensuna
Þgf.
grensu
grensunni
Ef.
grensu
grensunnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
grensur
grensurnar
Þf.
grensur
grensurnar
Þgf.
grensum
grensunum
Ef.
grensa
grensanna