Yrða

afmarkaður

lýsingarorð af-markaður lýsingarháttur þátíðar
settur takmörkum, með tilgreindum mörkum, útlínum
hann ræktar grænmeti á afmörkuðum reit
það er ekki hægt að líta á þetta sem afmarkað fyrirbæri
→ sjá: afmarka sagnorð, afmarkast sagnorð
Orðasvið og samstæður
afmörkun
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
afmarkaður
afmörkuð
afmarkað
þolfall
afmarkaðan
afmarkaða
afmarkað
þágufall
afmörkuðum
afmarkaðri
afmörkuðu
eignarfall
afmarkaðs
afmarkaðrar
afmarkaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
afmarkaðri
afmarkaðri
afmarkaðra
þolfall
afmarkaðri
afmarkaðri
afmarkaðra
þágufall
afmarkaðri
afmarkaðri
afmarkaðra
eignarfall
afmarkaðri
afmarkaðri
afmarkaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
afmarkaðastur
afmörkuðust
afmarkaðast
þolfall
afmarkaðastan
afmarkaðasta
afmarkaðast
þágufall
afmörkuðustum
afmarkaðastri
afmörkuðustu
eignarfall
afmarkaðasts
afmarkaðastrar
afmarkaðasts