grotna
sagnorð
fara í sundur, morkna, fúna (einkum um við)
báturinn grotnaði í sundur með árunum
<húsið> grotnar niður
það fellur í vanrækslu og skemmist
Orðasambönd
Orðasambönd
- grotna niður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
grotna
grotnaði
önnur persóna
grotnar
grotnaðir
þriðja persóna
grotnar
grotnaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
grotnum
grotnuðum
önnur persóna
grotnið
grotnuðuð
þriðja persóna
grotna
grotnuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
grotni
grotnaði
önnur persóna
grotnir
grotnaðir
þriðja persóna
grotni
grotnaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
grotnum
grotnuðum
önnur persóna
grotnið
grotnuðuð
þriðja persóna
grotni
grotnuðu
nafnháttur
grotna
sagnbót
grotnað
lýsingarháttur nútíðar
grotnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
grotna
grotnaðu
grotnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
grotnarðu
grotnaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
grotniði
grotnuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
grotnirðu
grotnaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
grotniði
grotnuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
grotnaður
grotnuð
grotnað
þolfall
grotnaðan
grotnaða
grotnað
þágufall
grotnuðum
grotnaðri
grotnuðu
eignarfall
grotnaðs
grotnaðrar
grotnaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
grotnaðir
grotnaðar
grotnuð
þolfall
grotnaða
grotnaðar
grotnuð
þágufall
grotnuðum
grotnuðum
grotnuðum
eignarfall
grotnaðra
grotnaðra
grotnaðra