Yrða

grunnur

lýsingarorð
1
sem stutt er til botns í, ekki djúpur
grunnt vatn
2
persóna
vitgrannur, sem skortir skilning eða greind
Orðasvið og samstæður
lögun
dýpi
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
grunnur
grunn
grunnt
Þf.
grunnan
grunna
grunnt
Þgf.
grunnum
grunnri
grunnu
Ef.
grunns
grunnrar
grunns
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
grynnri
grynnri
grynnra
Þf.
grynnri
grynnri
grynnra
Þgf.
grynnri
grynnri
grynnra
Ef.
grynnri
grynnri
grynnra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
grynnstur
grynnst
grynnst
Þf.
grynnstan
grynnsta
grynnst
Þgf.
grynnstum
grynnstri
grynnstu
Ef.
grynnsts
grynnstrar
grynnsts