Yrða

gyrða

sagnorð þolfall
festa (á eða um e-n, sig) buxur eða pils
hann gyrti sig með breiðu belti
hún gyrti buxurnar ofan í stígvélin
gyrða sig í brók
sýna framtakssemi, hefja verk
→ sjá: gyrtur lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gyrði
gyrti
önnur persóna
gyrðir
gyrtir
þriðja persóna
gyrðir
gyrti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gyrði
gyrti
önnur persóna
gyrðir
gyrtir
þriðja persóna
gyrði
gyrti
nafnháttur
gyrða
sagnbót
gyrt
lýsingarháttur nútíðar
gyrðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
gyrð
gyrtu
gyrðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gyrðirðu
gyrtirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gyrðirðu
gyrtirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
gyrtur
gyrt
gyrt
þolfall
gyrtan
gyrta
gyrt
þágufall
gyrtum
gyrtri
gyrtu
eignarfall
gyrts
gyrtrar
gyrts