Yrða

gyrða

sagnorðþolfall
festa (á eða um e-n, sig) buxur eða pils
hann gyrti sig með breiðu belti
hún gyrti buxurnar ofan í stígvélin
gyrða sig í brók
sýna framtakssemi, hefja verk
→ sjá: gyrtur lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
gyrði
gyrti
2.p.
gyrðir
gyrtir
3.p.
gyrðir
gyrti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
gyrði
gyrti
2.p.
gyrðir
gyrtir
3.p.
gyrði
gyrti
Nh.
gyrða
Sagnb.
gyrt
Lh. nt.
gyrðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
gyrð
gyrtu
gyrðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
gyrðirðu
gyrtirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
gyrðirðu
gyrtirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gyrtur
gyrt
gyrt
Þf.
gyrtan
gyrta
gyrt
Þgf.
gyrtum
gyrtri
gyrtu
Ef.
gyrts
gyrtrar
gyrts