Yrða

gyrtur

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
1
vera gyrtur <belti>
hafa belti utan um sig
vera gyrtur <sverði>
hafa sverð spennt á sig
2
með e-u allt um kring, umkringdur (e-u)
fjörðurinn er hömrum gyrtur
→ sjá: gyrða sagnorð
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
gyrtur
gyrt
gyrt
þolfall
gyrtan
gyrta
gyrt
þágufall
gyrtum
gyrtri
gyrtu
eignarfall
gyrts
gyrtrar
gyrts