gyrtur
lýsingarorðlhþt
1
vera gyrtur <belti>
hafa belti utan um sig
vera gyrtur <sverði>
hafa sverð spennt á sig
2
með e-u allt um kring, umkringdur (e-u)
fjörðurinn er hömrum gyrtur
→ sjá: gyrða so
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gyrtur
gyrt
gyrt
Þf.
gyrtan
gyrta
gyrt
Þgf.
gyrtum
gyrtri
gyrtu
Ef.
gyrts
gyrtrar
gyrts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gyrtir
gyrtar
gyrt
Þf.
gyrta
gyrtar
gyrt
Þgf.
gyrtum
gyrtum
gyrtum
Ef.
gyrtra
gyrtra
gyrtra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gyrti
gyrta
gyrta
Þf.
gyrta
gyrtu
gyrta
Þgf.
gyrta
gyrtu
gyrta
Ef.
gyrta
gyrtu
gyrta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gyrtu
gyrtu
gyrtu
Þf.
gyrtu
gyrtu
gyrtu
Þgf.
gyrtu
gyrtu
gyrtu
Ef.
gyrtu
gyrtu
gyrtu