há
sagnorð þágufall
vera (e-m) fyrirstaða, vera (e-m) til vandræða, trafala
fötlunin háir henni ekkert sérstaklega mikið
það háir honum hvað hann er lélegur í reikningi
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hái
háði
önnur persóna
háir
háðir
þriðja persóna
háir
háði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
háum
háðum
önnur persóna
háið
háðuð
þriðja persóna
há
háðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hái
háði
önnur persóna
háir
háðir
þriðja persóna
hái
háði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
háum
háðum
önnur persóna
háið
háðuð
þriðja persóna
hái
háðu
nafnháttur
há
sagnbót
háð
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
háirðu
háðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
háiði
háðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
háirðu
háðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
háiði
háðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
háður
háð
háð
þolfall
háðan
háða
háð
þágufall
háðum
háðri
háðu
eignarfall
háðs
háðrar
háðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
háðir
háðar
háð
þolfall
háða
háðar
háð
þágufall
háðum
háðum
háðum
eignarfall
háðra
háðra
háðra