há
sagnorðþágufall
vera (e-m) fyrirstaða, vera (e-m) til vandræða, trafala
fötlunin háir henni ekkert sérstaklega mikið
það háir honum hvað hann er lélegur í reikningi
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hái
háði
2.p.
háir
háðir
3.p.
háir
háði
Nútíð
Þátíð
1.p.
háum
háðum
2.p.
háið
háðuð
3.p.
há
háðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hái
háði
2.p.
háir
háðir
3.p.
hái
háði
Nútíð
Þátíð
1.p.
háum
háðum
2.p.
háið
háðuð
3.p.
hái
háðu
Nh.
há
Sagnb.
háð
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
háirðu
háðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
háiði
háðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
háirðu
háðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
háiði
háðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
háður
háð
háð
Þf.
háðan
háða
háð
Þgf.
háðum
háðri
háðu
Ef.
háðs
háðrar
háðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
háðir
háðar
háð
Þf.
háða
háðar
háð
Þgf.
háðum
háðum
háðum
Ef.
háðra
háðra
háðra