Yrða

há

nafnorðkvenkyn
1
gras sem sprettur á túni eftir fyrri slátt
2
þurrkað og hirt hey eftir fyrri slátt
vera (ekki) með hýrri há
vera (ekki) glaður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
há
háin
Þf.
há
hána
Þgf.
há
hánni
Ef.
hárháar
hárinnarháarinnar