háfa
sagnorð þolfall
veiða (e-ð) með háfi
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
háfa
háfaði
önnur persóna
háfar
háfaðir
þriðja persóna
háfar
háfaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
háfum
háfuðum
önnur persóna
háfið
háfuðuð
þriðja persóna
háfa
háfuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
háfast
háfaðist
önnur persóna
háfast
háfaðist
þriðja persóna
háfast
háfaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
háfumst
háfuðumst
önnur persóna
háfist
háfuðust
þriðja persóna
háfast
háfuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
háfi
háfaði
önnur persóna
háfir
háfaðir
þriðja persóna
háfi
háfaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
háfum
háfuðum
önnur persóna
háfið
háfuðuð
þriðja persóna
háfi
háfuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
háfist
háfaðist
önnur persóna
háfist
háfaðist
þriðja persóna
háfist
háfaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
háfumst
háfuðumst
önnur persóna
háfist
háfuðust
þriðja persóna
háfist
háfuðust
nafnháttur
háfa
sagnbót
háfað
lýsingarháttur nútíðar
háfandi
nafnháttur
háfast
sagnbót
háfast
lýsingarháttur nútíðar
háfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
háfa
háfaðu
háfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
háfarðu
háfaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
háfiði
háfuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
háfirðu
háfaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
háfiði
háfuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
háfastu
háfaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
háfistu
háfaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
háfaður
háfuð
háfað
þolfall
háfaðan
háfaða
háfað
þágufall
háfuðum
háfaðri
háfuðu
eignarfall
háfaðs
háfaðrar
háfaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
háfaðir
háfaðar
háfuð
þolfall
háfaða
háfaðar
háfuð
þágufall
háfuðum
háfuðum
háfuðum
eignarfall
háfaðra
háfaðra
háfaðra