hár
nafnorðhvorugkyn
1
höfuðhár sem ein heild
hann er með litað hár, er sagt
2
stakur hárþráður
hárin rísa á höfði <hans>
<hundurinn> fer úr hárum
hafa hendur í hári <þjófanna>
ná þjófunum
standa uppi í hárinu á <honum>
sýna honum mótþróa, óhlýðnast honum
það blaktir ekki hár á höfði
það er algert logn
<þeir> fara í hár saman
þeir rífast
<vita þetta> upp á hár
vita það nákvæmlega
Samstæður og orðasambönd
Samstæður
- klæðaburður
- , hörund
- , skegg
- , nögl
- , húð
- , fótabúnaður
Orðasambönd
- bursta á sér hárið
- fara höndunum í gegnum hárið
- flétta hárið í fléttinga
- flétta hárið í fléttur
- flétta hárið í tíkarspena
- greiða hárið í fléttur
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hár
hárið
Þf.
hár
hárið
Þgf.
hári
hárinu
Ef.
hárs
hársins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
hár
hárin
Þf.
hár
hárin
Þgf.
hárum
hárunum
Ef.
hára
háranna