Yrða

hár

lýsingarorð
1
sem nær hátt upp, sem er langur frá jörðu
hann er hár og grannur
hátt hús við enda götunnar
þau földu sig í háu grasinu
vera ekki hár í loftinu
vera lítill, lágvaxinn
hún var ekki há í loftinu þegar hún byrjaði að skrifa ljóð
það er hátt til lofts <í húsinu>
það er langt milli gólfs og lofts
2
sem er margar krónur, mikill
þau hafa bæði háar tekjur
3
sem metorð fylgja, mikilvægur
hún er í hárri stöðu hjá bankanum
4
sem heyrist vel, af miklum styrk
hún talaði hárri röddu
hátt öskur kvað við
hafa hátt
þið hafið svo hátt að ég get ekki einbeitt mér
5
með miklum sveiflufjölda
hundar heyra hljóð af hærri tíðni en menn
Orðasvið og samstæður
hæð
líkamsstærð
aldursskeið
andlitsfall
hitastig
hávaði
launakjör
neflag
raddeinkenni
lögun
virðuleiki
háverð
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hár
há
hátt
Þf.
háan
háa
hátt
Þgf.
háum
hárri
háu
Ef.
hás
hárrar
hás
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hærri
hærri
hærra
Þf.
hærri
hærri
hærra
Þgf.
hærri
hærri
hærra
Ef.
hærri
hærri
hærra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæstur
hæst
hæst
Þf.
hæstan
hæsta
hæst
Þgf.
hæstum
hæstri
hæstu
Ef.
hæsts
hæstrar
hæsts