Yrða

hátta1

sagnorð þolfall
fara úr fötunum, fara í rúmið
við háttuðum okkur og fórum í rúmið
börnin voru löngu farin að hátta
→ sjá: háttaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hátta
háttaði
önnur persóna
háttar
háttaðir
þriðja persóna
háttar
háttaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hátti
háttaði
önnur persóna
háttir
háttaðir
þriðja persóna
hátti
háttaði
nafnháttur
hátta
sagnbót
háttað
lýsingarháttur nútíðar
háttandi
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
háttarðu
háttaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
háttirðu
háttaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
háttar
háttaði
önnur persóna
háttar
háttaði
þriðja persóna
háttar
háttaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hátti
háttaði
önnur persóna
hátti
háttaði
þriðja persóna
hátti
háttaði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
háttar
háttaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
hátti
háttaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
háttaður
háttuð
háttað
þolfall
háttaðan
háttaða
háttað
þágufall
háttuðum
háttaðri
háttuðu
eignarfall
háttaðs
háttaðrar
háttaðs