húkka
sagnorð
1
þolfall
krækja í (e-ð/e-n))
hann er laginn við að húkka fisk á sting
2
þágufall/þolfall
krækja, næla (sér) í (e-ð)
þau húkkuðu sér far til Reykjavíkur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
húkka
húkkaði
2.p.
húkkar
húkkaðir
3.p.
húkkar
húkkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
húkkum
húkkuðum
2.p.
húkkið
húkkuðuð
3.p.
húkka
húkkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
húkkast
húkkaðist
2.p.
húkkast
húkkaðist
3.p.
húkkast
húkkaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
húkkumst
húkkuðumst
2.p.
húkkist
húkkuðust
3.p.
húkkast
húkkuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
húkki
húkkaði
2.p.
húkkir
húkkaðir
3.p.
húkki
húkkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
húkkum
húkkuðum
2.p.
húkkið
húkkuðuð
3.p.
húkki
húkkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
húkkist
húkkaðist
2.p.
húkkist
húkkaðist
3.p.
húkkist
húkkaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
húkkumst
húkkuðumst
2.p.
húkkist
húkkuðust
3.p.
húkkist
húkkuðust
Nh.
húkka
Sagnb.
húkkað
Lh. nt.
húkkandi
Nh.
húkkast
Sagnb.
húkkast
Lh. nt.
húkkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
húkka
húkkaðu
húkkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
húkkarðu
húkkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
húkkiði
húkkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
húkkirðu
húkkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
húkkiði
húkkuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
húkkastu
húkkaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
húkkistu
húkkaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
húkkaður
húkkuð
húkkað
Þf.
húkkaðan
húkkaða
húkkað
Þgf.
húkkuðum
húkkaðri
húkkuðu
Ef.
húkkaðs
húkkaðrar
húkkaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
húkkaðir
húkkaðar
húkkuð
Þf.
húkkaða
húkkaðar
húkkuð
Þgf.
húkkuðum
húkkuðum
húkkuðum
Ef.
húkkaðra
húkkaðra
húkkaðra