hún
fornafn kvenkyn
persónufornafn
1
(3. persóna eintala) kona (eða kvenkyns vera, t.d. stelpa eða tík) sem rætt er um eða vísað til
hún heitir Kristín
heyrirðu hvernig hún malar þegar ég klóra henni bakvið eyrun
hún sagði að við mættum baka hennar vegna
2
3. persóna; vísar til nafnorðs (eða nafnliðar) í kvenkyni eintölu
löggan kom og hún yfirheyrði alla viðstadda
tölvan mín bilaði og núna er verið að gera við hana
hugmyndin er góð en hún er erfið í framkvæmd
3
e.k. ákvæðisorð á undan kvenmannsnafni eða skyldleikaorði (t.d. systir, mamma) sem táknar kunnugleika eða tengsl
hefurðu nokkuð séð hana Hafdísi í dag?
hún litla systir mín átti afmæli í gær
þau ætla að koma með mér til hennar Hönnu
Fallbeygingar
Eintala
Fleirtala
nefnifall
hún
þær
þolfall
hana
þær
þágufall
henni
þeim
eignarfall
hennar
þeirra