hafast
sagnorðmiðmynd
1
klárast, takast
það gekk erfiðlega að ná skipinu af strandstað en hafðist þó
2
hafast + að
hafast að
gera, framkvæma (e-ð)
hann stóð bara við bílinn og hafðist ekkert að
→ sjá: aðhafast so
3
hafast + við
a
hafast við <þar>
dvelja þar
þeir höfðust við í tjaldi í nokkra daga
b
<sárið> hefst <illa> við
það gengur <illa> með sárið (að græða það)
→ sjá: hafa so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefhefi
hafði
2.p.
hefurhefir
hafðir
3.p.
hefurhefir
hafði
Nútíð
Þátíð
1.p.
höfum
höfðum
2.p.
hafið
höfðuð
3.p.
hafa
höfðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefst
hafðist
2.p.
hefst
hafðist
3.p.
hefst
hafðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
höfumst
höfðumst
2.p.
hafist
höfðust
3.p.
hafast
höfðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hafi
hefði
2.p.
hafir
hefðir
3.p.
hafi
hefði
Nútíð
Þátíð
1.p.
höfum
hefðum
2.p.
hafið
hefðuð
3.p.
hafi
hefðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
hafist
hefðist
2.p.
hafist
hefðist
3.p.
hafist
hefðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
höfumst
hefðumst
2.p.
hafist
hefðust
3.p.
hafist
hefðust
Nh.
hafa
Nh. þt.
hefðu
Sagnb.
haft
Lh. nt.
hafandi
Nh.
hafast
Sagnb.
hafst
Lh. nt.
hafandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
haf
hafðu
hafið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
—
hafstu
hafist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hefurðu
hafðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hafiði
höfðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hafirðu
hefðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hafiði
hefðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hefstu
hafðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hafistu
hefðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hafður
höfð
haft
Þf.
hafðan
hafða
haft
Þgf.
höfðum
hafðri
höfðu
Ef.
hafðs
hafðrar
hafðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hafðir
hafðar
höfð
Þf.
hafða
hafðar
höfð
Þgf.
höfðum
höfðum
höfðum
Ef.
hafðra
hafðra
hafðra