Yrða

hagmæltur

lýsingarorðhag-mæltur
sem á auðvelt með að yrkja, sem getur ort rétt kveðna vísu
hann var hagmæltur og orti fjölmargar vísur
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
hagmælska
Samstæður
Orðasambönd
  • vera hagmæltur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hagmæltur
hagmælt
hagmælt
Þf.
hagmæltan
hagmælta
hagmælt
Þgf.
hagmæltum
hagmæltri
hagmæltu
Ef.
hagmælts
hagmæltrar
hagmælts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hagmæltari
hagmæltari
hagmæltara
Þf.
hagmæltari
hagmæltari
hagmæltara
Þgf.
hagmæltari
hagmæltari
hagmæltara
Ef.
hagmæltari
hagmæltari
hagmæltara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hagmæltastur
hagmæltust
hagmæltast
Þf.
hagmæltastan
hagmæltasta
hagmæltast
Þgf.
hagmæltustum
hagmæltastri
hagmæltustu
Ef.
hagmæltasts
hagmæltastrar
hagmæltasts