hallur
lýsingarorð
vera hallur undir <konungsveldi í Danmörku>
styðja, vera fylgjandi ...
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hallur
höll
hallt
Þf.
hallan
halla
hallt
Þgf.
höllum
hallri
höllu
Ef.
halls
hallrar
halls
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hallir
hallar
höll
Þf.
halla
hallar
höll
Þgf.
höllum
höllum
höllum
Ef.
hallra
hallra
hallra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
halli
halla
halla
Þf.
halla
höllu
halla
Þgf.
halla
höllu
halla
Ef.
halla
höllu
halla
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
höllu
höllu
höllu
Þf.
höllu
höllu
höllu
Þgf.
höllu
höllu
höllu
Ef.
höllu
höllu
höllu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hallari
hallari
hallara
Þf.
hallari
hallari
hallara
Þgf.
hallari
hallari
hallara
Ef.
hallari
hallari
hallara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hallari
hallari
hallari
Þf.
hallari
hallari
hallari
Þgf.
hallari
hallari
hallari
Ef.
hallari
hallari
hallari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hallastur
höllust
hallast
Þf.
hallastan
hallasta
hallast
Þgf.
höllustum
hallastri
höllustu
Ef.
hallasts
hallastrar
hallasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hallastir
hallastar
höllust
Þf.
hallasta
hallastar
höllust
Þgf.
höllustum
höllustum
höllustum
Ef.
hallastra
hallastra
hallastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hallasti
hallasta
hallasta
Þf.
hallasta
höllustu
hallasta
Þgf.
hallasta
höllustu
hallasta
Ef.
hallasta
höllustu
hallasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
höllustu
höllustu
höllustu
Þf.
höllustu
höllustu
höllustu
Þgf.
höllustu
höllustu
höllustu
Ef.
höllustu
höllustu
höllustu