halli
nafnorðkarlkyn
1
það að eitthvað hallast, brekka
það er halli á gólfinu
bíllinn rann í hallanum
2
það að gjöld eru meiri en tekjur á ákveðnum tíma, rekstrartap
það er halli á <rekstrinum>
Orðasvið og samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
halli
hallinn
Þf.
halla
hallann
Þgf.
halla
hallanum
Ef.
halla
hallans
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
hallar
hallarnir
Þf.
halla
hallana
Þgf.
höllum
höllunum
Ef.
halla
hallanna