Yrða

handtaka

sagnorðhand-takaþolfall
taka (e-n) höndum (af yfirvaldi), taka einhvern fastan
lögreglan handtók manninn
innbrotsþjófurinn var handtekinn í skartgripabúð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • vera handtekinn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
handtek
handtók
2.p.
handtekur
handtókst
3.p.
handtekur
handtók
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
handtaki
handtæki
2.p.
handtakir
handtækir
3.p.
handtaki
handtæki
Nh.
handtaka
Sagnb.
handtekið
Lh. nt.
handtakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
handtak
handtaktu
handtakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
handtekurðu
handtókstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
handtakirðu
handtækirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
handtekinn
handtekin
handtekið
Þf.
handtekinn
handtekna
handtekið
Þgf.
handteknum
handtekinni
handteknu
Ef.
handtekins
handtekinnar
handtekins