Yrða

handtaka

sagnorð hand-taka þolfall
taka (e-n) höndum (af yfirvaldi), taka einhvern fastan
lögreglan handtók manninn
innbrotsþjófurinn var handtekinn í skartgripabúð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • vera handtekinn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
handtek
handtók
önnur persóna
handtekur
handtókst
þriðja persóna
handtekur
handtók
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
handtaki
handtæki
önnur persóna
handtakir
handtækir
þriðja persóna
handtaki
handtæki
nafnháttur
handtaka
sagnbót
handtekið
lýsingarháttur nútíðar
handtakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
handtak
handtaktu
handtakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
handtekurðu
handtókstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
handtakirðu
handtækirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
handtekinn
handtekin
handtekið
þolfall
handtekinn
handtekna
handtekið
þágufall
handteknum
handtekinni
handteknu
eignarfall
handtekins
handtekinnar
handtekins