Yrða

hanka

sagnorð
hanka <hana> á <þessu>
koma upp um mistök, vanþekkingu (o.s.frv.) hennar
ég vandaði heimildaskrána, svo að nú getur kennarinn ekki hankað mig á henni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hanka
hankaði
önnur persóna
hankar
hankaðir
þriðja persóna
hankar
hankaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hanki
hankaði
önnur persóna
hankir
hankaðir
þriðja persóna
hanki
hankaði
nafnháttur
hanka
sagnbót
hankað
lýsingarháttur nútíðar
hankandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hanka
hankaðu
hankið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hankarðu
hankaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hankirðu
hankaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hankast
hankaðist
önnur persóna
hankast
hankaðist
þriðja persóna
hankast
hankaðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hankist
hankaðist
önnur persóna
hankist
hankaðist
þriðja persóna
hankist
hankaðist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hankaður
hönkuð
hankað
þolfall
hankaðan
hankaða
hankað
þágufall
hönkuðum
hankaðri
hönkuðu
eignarfall
hankaðs
hankaðrar
hankaðs