hanka
sagnorð
hanka <hana> á <þessu>
koma upp um mistök, vanþekkingu (o.s.frv.) hennar
ég vandaði heimildaskrána, svo að nú getur kennarinn ekki hankað mig á henni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hanka
hankaði
2.p.
hankar
hankaðir
3.p.
hankar
hankaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hönkum
hönkuðum
2.p.
hankið
hönkuðuð
3.p.
hanka
hönkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
hankast
hankaðist
2.p.
hankast
hankaðist
3.p.
hankast
hankaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
hönkumst
hönkuðumst
2.p.
hankist
hönkuðust
3.p.
hankast
hönkuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hanki
hankaði
2.p.
hankir
hankaðir
3.p.
hanki
hankaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hönkum
hönkuðum
2.p.
hankið
hönkuðuð
3.p.
hanki
hönkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
hankist
hankaðist
2.p.
hankist
hankaðist
3.p.
hankist
hankaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
hönkumst
hönkuðumst
2.p.
hankist
hönkuðust
3.p.
hankist
hönkuðust
Nh.
hanka
Sagnb.
hankað
Lh. nt.
hankandi
Nh.
hankast
Sagnb.
hankast
Lh. nt.
hankandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hanka
hankaðu
hankið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hankarðu
hankaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hankiði
hönkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hankirðu
hankaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hankiði
hönkuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hankastu
hankaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hankistu
hankaðistu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hankast
hankaðist
2.p.
hankast
hankaðist
3.p.
hankast
hankaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
hankast
hankaðist
2.p.
hankast
hankaðist
3.p.
hankast
hankaðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hankist
hankaðist
2.p.
hankist
hankaðist
3.p.
hankist
hankaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
hankist
hankaðist
2.p.
hankist
hankaðist
3.p.
hankist
hankaðist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hankaður
hönkuð
hankað
Þf.
hankaðan
hankaða
hankað
Þgf.
hönkuðum
hankaðri
hönkuðu
Ef.
hankaðs
hankaðrar
hankaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hankaðir
hankaðar
hönkuð
Þf.
hankaða
hankaðar
hönkuð
Þgf.
hönkuðum
hönkuðum
hönkuðum
Ef.
hankaðra
hankaðra
hankaðra