Yrða

harðmæltur

lýsingarorð harð-mæltur
1
málfræði
sem notar harðmæli í framburði sínum, þ.e. ber fram samhljóðana k, p og t á harðan hátt
Norðlendingar eru harðmæltari en aðrir landsmenn
2
gamalt
sem notar hörð orð
Orðasvið og orðasambönd
framburður
taleinkenni
Orðasambönd
  • vera harðmæltur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
harðmæltur
harðmælt
harðmælt
þolfall
harðmæltan
harðmælta
harðmælt
þágufall
harðmæltum
harðmæltri
harðmæltu
eignarfall
harðmælts
harðmæltrar
harðmælts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
harðmæltari
harðmæltari
harðmæltara
þolfall
harðmæltari
harðmæltari
harðmæltara
þágufall
harðmæltari
harðmæltari
harðmæltara
eignarfall
harðmæltari
harðmæltari
harðmæltara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
harðmæltastur
harðmæltust
harðmæltast
þolfall
harðmæltastan
harðmæltasta
harðmæltast
þágufall
harðmæltustum
harðmæltastri
harðmæltustu
eignarfall
harðmæltasts
harðmæltastrar
harðmæltasts