harmónera
sagnorð harmón-era
óformlegt, ekki fullviðurkennt mál
vera í samhljóman (við e-ð)
litirnir í stofunni harmónera skemmtilega
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
harmónera
harmóneraði
önnur persóna
harmónerar
harmóneraðir
þriðja persóna
harmónerar
harmóneraði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
harmónerum
harmóneruðum
önnur persóna
harmónerið
harmóneruðuð
þriðja persóna
harmónera
harmóneruðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
harmónerast
harmóneraðist
önnur persóna
harmónerast
harmóneraðist
þriðja persóna
harmónerast
harmóneraðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
harmónerumst
harmóneruðumst
önnur persóna
harmónerist
harmóneruðust
þriðja persóna
harmónerast
harmóneruðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
harmóneri
harmóneraði
önnur persóna
harmónerir
harmóneraðir
þriðja persóna
harmóneri
harmóneraði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
harmónerum
harmóneruðum
önnur persóna
harmónerið
harmóneruðuð
þriðja persóna
harmóneri
harmóneruðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
harmónerist
harmóneraðist
önnur persóna
harmónerist
harmóneraðist
þriðja persóna
harmónerist
harmóneraðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
harmónerumst
harmóneruðumst
önnur persóna
harmónerist
harmóneruðust
þriðja persóna
harmónerist
harmóneruðust
nafnháttur
harmónera
sagnbót
harmónerað
lýsingarháttur nútíðar
harmónerandi
nafnháttur
harmónerast
sagnbót
harmónerast
lýsingarháttur nútíðar
harmónerandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
harmónera
harmóneraðu
harmónerið
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
harmóneraður
harmóneruð
harmónerað
þolfall
harmóneraðan
harmóneraða
harmónerað
þágufall
harmóneruðum
harmóneraðri
harmóneruðu
eignarfall
harmóneraðs
harmóneraðrar
harmóneraðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
harmóneraðir
harmóneraðar
harmóneruð
þolfall
harmóneraða
harmóneraðar
harmóneruð
þágufall
harmóneruðum
harmóneruðum
harmóneruðum
eignarfall
harmóneraðra
harmóneraðra
harmóneraðra