heiðra
sagnorðþolfall
gera (e-m) heiður, sýna (e-m) heiður eða virðingu
haldin var samkoma til að heiðra minningu skáldsins
hann var heiðraður fyrir framlag sitt til líknarmála
hún var beðin að heiðra samkvæmið með návist sinni
Orðasambönd
Orðasambönd
- heiðra guð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
heiðra
heiðraði
2.p.
heiðrar
heiðraðir
3.p.
heiðrar
heiðraði
Nútíð
Þátíð
1.p.
heiðrum
heiðruðum
2.p.
heiðrið
heiðruðuð
3.p.
heiðra
heiðruðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
heiðri
heiðraði
2.p.
heiðrir
heiðraðir
3.p.
heiðri
heiðraði
Nútíð
Þátíð
1.p.
heiðrum
heiðruðum
2.p.
heiðrið
heiðruðuð
3.p.
heiðri
heiðruðu
Nh.
heiðra
Sagnb.
heiðrað
Lh. nt.
heiðrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
heiðra
heiðraðu
heiðrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
heiðrarðu
heiðraðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
heiðriði
heiðruðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
heiðrirðu
heiðraðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
heiðriði
heiðruðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
heiðraður
heiðruð
heiðrað
Þf.
heiðraðan
heiðraða
heiðrað
Þgf.
heiðruðum
heiðraðri
heiðruðu
Ef.
heiðraðs
heiðraðrar
heiðraðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
heiðraðir
heiðraðar
heiðruð
Þf.
heiðraða
heiðraðar
heiðruð
Þgf.
heiðruðum
heiðruðum
heiðruðum
Ef.
heiðraðra
heiðraðra
heiðraðra