heiðra
sagnorð þolfall
gera (e-m) heiður, sýna (e-m) heiður eða virðingu
haldin var samkoma til að heiðra minningu skáldsins
hann var heiðraður fyrir framlag sitt til líknarmála
hún var beðin að heiðra samkvæmið með návist sinni
Orðasambönd
Orðasambönd
- heiðra guð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
heiðra
heiðraði
önnur persóna
heiðrar
heiðraðir
þriðja persóna
heiðrar
heiðraði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
heiðrum
heiðruðum
önnur persóna
heiðrið
heiðruðuð
þriðja persóna
heiðra
heiðruðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
heiðri
heiðraði
önnur persóna
heiðrir
heiðraðir
þriðja persóna
heiðri
heiðraði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
heiðrum
heiðruðum
önnur persóna
heiðrið
heiðruðuð
þriðja persóna
heiðri
heiðruðu
nafnháttur
heiðra
sagnbót
heiðrað
lýsingarháttur nútíðar
heiðrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
heiðra
heiðraðu
heiðrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
heiðrarðu
heiðraðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
heiðriði
heiðruðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
heiðrirðu
heiðraðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
heiðriði
heiðruðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
heiðraður
heiðruð
heiðrað
þolfall
heiðraðan
heiðraða
heiðrað
þágufall
heiðruðum
heiðraðri
heiðruðu
eignarfall
heiðraðs
heiðraðrar
heiðraðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
heiðraðir
heiðraðar
heiðruð
þolfall
heiðraða
heiðraðar
heiðruð
þágufall
heiðruðum
heiðruðum
heiðruðum
eignarfall
heiðraðra
heiðraðra
heiðraðra