heiður
nafnorðkarlkyn
viðurkenning sem maður ávinnur sér frá öðrum, virðing
eiga heiður skilið/skilinn
halda <samkomulagið> í heiðri
verða þess heiðurs aðnjótandi að <heilsa drottningunni>
það er heiður að <því að taka á móti ykkur>
<halda ræðu> til heiðurs <henni>
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Orðasambönd
- með heiðri og sóma
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
heiður
heiðurinn
Þf.
heiður
heiðurinn
Þgf.
heiðri
heiðrinum
Ef.
heiðurs
heiðursins