Yrða

heyra

sagnorðþolfall
1
nema hljóð með eyrunum
hundar heyra mjög vel
heyrðir þú símann hringja?
ég heyrði ekki hvað hann sagði
2
frétta (e-ð)
ég hef heyrt að þetta krem sé gott fyrir húðina
hann heyrði að ráðherrann væri á leið til útlanda
hafa heyrt <þessu> fleygt
hafa heyrt það sagt
ég hef heyrt því fleygt að hún ætli í doktorsnám
3
fá að heyra það
fá gagnrýni, ávítur
láta <hana> heyra það
gagnrýna hana beint út
4
heyra + í
a
heyra í <honum>
geta greint hljóð eða orð e-s
síminn hringdi en ég heyrði ekki í honum
b
heyra í <henni>
hringja eða tala við hana (gjarnan til að fá upplýsingar)
það er best að heyra í bankanum varðandi svona lán
má ég heyra í þér í kvöld?
5
heyra + til
vera viðeigandi, við hæfi, tilheyra
það heyrir til að hafa kerti á jólunum
<þetta> heyrir til undantekninga
það heyrir til undantekninga að sveitarfélög skili hagnaði
6
heyra + undir
vera á verksviði (e-s), vera viðfangsefni (e-s)
handritarannsóknir heyra undir stofnunina
→ sjá: heyrast so, heyr uh
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
heyri
heyrði
2.p.
heyrir
heyrðir
3.p.
heyrir
heyrði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
heyri
heyrði
2.p.
heyrir
heyrðir
3.p.
heyri
heyrði
Nh.
heyra
Sagnb.
heyrt
Lh. nt.
heyrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
heyr
heyrðu
heyrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
heyrirðu
heyrðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
heyrirðu
heyrðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
heyrist
heyrðist
2.p.
heyrist
heyrðist
3.p.
heyrist
heyrðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
heyrist
heyrðist
2.p.
heyrist
heyrðist
3.p.
heyrist
heyrðist
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
heyrist
heyrðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
heyrist
heyrðist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
heyrður
heyrð
heyrt
Þf.
heyrðan
heyrða
heyrt
Þgf.
heyrðum
heyrðri
heyrðu
Ef.
heyrðs
heyrðrar
heyrðs