Yrða

heyrast

sagnorð miðmynd
1
verða heyrður
rödd hennar heyrðist ekki fyrir hávaðanum
það heyrist <illa> í <útvarpinu>
það heyrist <vel> til <fyrirlesarans>
það heyrðist ekki frá <henni> <árum saman>
það hefur heyrst að <þau ætli að skilja>
2
þágufall
halda að maður hafi heyrt e-ð
mér heyrðist þú segja eitthvað um veðrið
honum heyrðist einhver koma inn
→ sjá: heyra sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
heyrist
heyrðist
önnur persóna
heyrist
heyrðist
þriðja persóna
heyrist
heyrðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
heyrist
heyrðist
önnur persóna
heyrist
heyrðist
þriðja persóna
heyrist
heyrðist
nafnháttur
heyrast
sagnbót
heyrst
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
heyristu
heyrðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
heyristu
heyrðistu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
heyrist
heyrðist
önnur persóna
heyrist
heyrðist
þriðja persóna
heyrist
heyrðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
heyrist
heyrðist
önnur persóna
heyrist
heyrðist
þriðja persóna
heyrist
heyrðist
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
heyrist
heyrðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
heyrist
heyrðist