Yrða

heyrast

sagnorðmiðmynd
1
verða heyrður
rödd hennar heyrðist ekki fyrir hávaðanum
það heyrist <illa> í <útvarpinu>
það heyrist <vel> til <fyrirlesarans>
það heyrðist ekki frá <henni> <árum saman>
það hefur heyrst að <þau ætli að skilja>
2
þágufall
halda að maður hafi heyrt e-ð
mér heyrðist þú segja eitthvað um veðrið
honum heyrðist einhver koma inn
→ sjá: heyra so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
heyri
heyrði
2.p.
heyrir
heyrðir
3.p.
heyrir
heyrði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
heyri
heyrði
2.p.
heyrir
heyrðir
3.p.
heyri
heyrði
Nh.
heyra
Sagnb.
heyrt
Lh. nt.
heyrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
heyr
heyrðu
heyrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
heyrirðu
heyrðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
heyrirðu
heyrðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
heyrist
heyrðist
2.p.
heyrist
heyrðist
3.p.
heyrist
heyrðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
heyrist
heyrðist
2.p.
heyrist
heyrðist
3.p.
heyrist
heyrðist
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
heyrist
heyrðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
heyrist
heyrðist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
heyrður
heyrð
heyrt
Þf.
heyrðan
heyrða
heyrt
Þgf.
heyrðum
heyrðri
heyrðu
Ef.
heyrðs
heyrðrar
heyrðs