hlæja
sagnorð
gefa frá sér hlátur
ég fer alltaf að hlæja þegar ég hugsa um þetta
þær skröfuðu saman og hlógu
hann skemmti sér vel á leikritinu og hló dátt
hlæja að <skrítlunni>
hann hló að svipnum á andliti hennar
→ sjá: hlæjandi lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hlæ
hló
önnur persóna
hlærð
hlóst
þriðja persóna
hlær
hló
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hlæjum
hlógum
önnur persóna
hlæið
hlóguð
þriðja persóna
hlæja
hlógu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hlæi
hlægi
önnur persóna
hlæir
hlægir
þriðja persóna
hlæi
hlægi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hlæjum
hlægjum
önnur persóna
hlæið
hlægjuð
þriðja persóna
hlæi
hlægju
nafnháttur
hlæja
sagnbót
hlegið
lýsingarháttur nútíðar
hlæjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hlæ
hlæðu
hlæið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hlærðu
hlóstu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hlæiði
hlóguði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hlæirðu
hlægirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hlæiði
hlægjuði
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hlær
hló
önnur persóna
hlær
hló
þriðja persóna
hlær
hló
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hlær
hló
önnur persóna
hlær
hló
þriðja persóna
hlær
hló
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hlæi
hlægi
önnur persóna
hlæi
hlægi
þriðja persóna
hlæi
hlægi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hlæi
hlægi
önnur persóna
hlæi
hlægi
þriðja persóna
hlæi
hlægi