hlekkja
sagnorð þolfall
binda eða festa (e-ð) með hlekkjum eða keðju
hún hlekkjaði hjólið sitt við grindverkið
fangarnir voru hlekkjaðir og barðir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hlekkja
hlekkjaði
önnur persóna
hlekkjar
hlekkjaðir
þriðja persóna
hlekkjar
hlekkjaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hlekkjum
hlekkjuðum
önnur persóna
hlekkið
hlekkjuðuð
þriðja persóna
hlekkja
hlekkjuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hlekki
hlekkjaði
önnur persóna
hlekkir
hlekkjaðir
þriðja persóna
hlekki
hlekkjaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hlekkjum
hlekkjuðum
önnur persóna
hlekkið
hlekkjuðuð
þriðja persóna
hlekki
hlekkjuðu
nafnháttur
hlekkja
sagnbót
hlekkjað
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hlekkja
hlekkjaðu
hlekkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hlekkjarðu
hlekkjaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hlekkiði
hlekkjuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hlekkirðu
hlekkjaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hlekkiði
hlekkjuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hlekkjaður
hlekkjuð
hlekkjað
þolfall
hlekkjaðan
hlekkjaða
hlekkjað
þágufall
hlekkjuðum
hlekkjaðri
hlekkjuðu
eignarfall
hlekkjaðs
hlekkjaðrar
hlekkjaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hlekkjaðir
hlekkjaðar
hlekkjuð
þolfall
hlekkjaða
hlekkjaðar
hlekkjuð
þágufall
hlekkjuðum
hlekkjuðum
hlekkjuðum
eignarfall
hlekkjaðra
hlekkjaðra
hlekkjaðra