hlekkja
sagnorðþolfall
binda eða festa (e-ð) með hlekkjum eða keðju
hún hlekkjaði hjólið sitt við grindverkið
fangarnir voru hlekkjaðir og barðir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hlekkja
hlekkjaði
2.p.
hlekkjar
hlekkjaðir
3.p.
hlekkjar
hlekkjaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hlekkjum
hlekkjuðum
2.p.
hlekkið
hlekkjuðuð
3.p.
hlekkja
hlekkjuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hlekki
hlekkjaði
2.p.
hlekkir
hlekkjaðir
3.p.
hlekki
hlekkjaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hlekkjum
hlekkjuðum
2.p.
hlekkið
hlekkjuðuð
3.p.
hlekki
hlekkjuðu
Nh.
hlekkja
Sagnb.
hlekkjað
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hlekkja
hlekkjaðu
hlekkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hlekkjarðu
hlekkjaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hlekkiði
hlekkjuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hlekkirðu
hlekkjaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hlekkiði
hlekkjuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hlekkjaður
hlekkjuð
hlekkjað
Þf.
hlekkjaðan
hlekkjaða
hlekkjað
Þgf.
hlekkjuðum
hlekkjaðri
hlekkjuðu
Ef.
hlekkjaðs
hlekkjaðrar
hlekkjaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hlekkjaðir
hlekkjaðar
hlekkjuð
Þf.
hlekkjaða
hlekkjaðar
hlekkjuð
Þgf.
hlekkjuðum
hlekkjuðum
hlekkjuðum
Ef.
hlekkjaðra
hlekkjaðra
hlekkjaðra