Yrða

hola

sagnorð
1
þolfall
gera holrúm (í e-ð)
krakkarnir holuðu innan stóran snjóskafl
vatnið hefur holað bergið að innan
2
þágufall
hola <sér> niður
koma sér/e-m fyrir einhversstaðar
hann holaði sér niður á háaloftinu hjá vinum sínum
hola <þessu> niður
koma þessu fyrir einhversstaðar
beinunum var holað niður í kirkjugarði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hola
holaði
önnur persóna
holar
holaðir
þriðja persóna
holar
holaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
holi
holaði
önnur persóna
holir
holaðir
þriðja persóna
holi
holaði
nafnháttur
hola
sagnbót
holað
lýsingarháttur nútíðar
holandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hola
holaðu
holið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
holarðu
holaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
holirðu
holaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
holaður
holuð
holað
þolfall
holaðan
holaða
holað
þágufall
holuðum
holaðri
holuðu
eignarfall
holaðs
holaðrar
holaðs