Yrða

hornóttur

lýsingarorðhorn-óttur
1
sem hefur horn á höfðinu
2
sem hefur allt á hornum sér, önugur
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
lögun
Samstæður
Orðasambönd
  • vera hornóttur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hornóttur
hornótt
hornótt
Þf.
hornóttan
hornótta
hornótt
Þgf.
hornóttum
hornóttri
hornóttu
Ef.
hornótts
hornóttrar
hornótts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hornóttari
hornóttari
hornóttara
Þf.
hornóttari
hornóttari
hornóttara
Þgf.
hornóttari
hornóttari
hornóttara
Ef.
hornóttari
hornóttari
hornóttara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hornóttastur
hornóttust
hornóttast
Þf.
hornóttastan
hornóttasta
hornóttast
Þgf.
hornóttustum
hornóttastri
hornóttustu
Ef.
hornóttasts
hornóttastrar
hornóttasts