horn1
nafnorðhvorugkyn
1
mót tveggja gatna
hornið á <Laugavegi og Klapparstíg>
2
vinkillaga útjaðar á hlutum og flötum og rýmum
<sitja> úti í horni
3
stærðfræði
vinkill þar sem tvær línur mætast
4
hart, oddvasst bein á höfði sumra dýra
bjarga <málinu> fyrir horn
leysa úr aðkallandi vanda
eiga hauk í horni
eiga góðan vin sem hægt er að leita til
hafa allt á hornum sér
láta allt fara í taugarnar á sér
hafa horn í síðu <hans>
vera illa við ...
hafa í mörg horn að líta
þurfa að sinna mörgu
mála sig út í horn
koma sér í slæma aðstöðu
vera harður í horn að taka
vera erfiður viðureignar (í samningum)
það heyrist hljóð úr horni
það koma viðbrögð frá e-m (einkum til að mótmæla, andmæla)
það skiptir í tvö horn
viðhorfin eru mjög ólík, menn eru annað hvort með eða á móti
Orðasvið og samstæður
hljóðfæri
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
horn
hornið
Þf.
horn
hornið
Þgf.
horni
horninu
Ef.
horns
hornsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
horn
hornin
Þf.
horn
hornin
Þgf.
hornum
hornunum
Ef.
horna
hornanna