Yrða

horn1

nafnorðhvorugkyn
1
mót tveggja gatna
hornið á <Laugavegi og Klapparstíg>
2
vinkillaga útjaðar á hlutum og flötum og rýmum
<sitja> úti í horni
3
stærðfræði
vinkill þar sem tvær línur mætast
4
hart, oddvasst bein á höfði sumra dýra
bjarga <málinu> fyrir horn
leysa úr aðkallandi vanda
eiga hauk í horni
eiga góðan vin sem hægt er að leita til
hafa allt á hornum sér
láta allt fara í taugarnar á sér
hafa horn í síðu <hans>
vera illa við ...
hafa í mörg horn að líta
þurfa að sinna mörgu
mála sig út í horn
koma sér í slæma aðstöðu
vera harður í horn að taka
vera erfiður viðureignar (í samningum)
það heyrist hljóð úr horni
það koma viðbrögð frá e-m (einkum til að mótmæla, andmæla)
það skiptir í tvö horn
viðhorfin eru mjög ólík, menn eru annað hvort með eða á móti
Orðasvið og samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
horn
hornið
Þf.
horn
hornið
Þgf.
horni
horninu
Ef.
horns
hornsins