Yrða

hrakningar

nafnorðkarlkynfthrakn-ingar
ófarir, einkum á ferðalagi
lenda í <miklum> hrakningum
það að hrekjast í vondum veðrum á landi eða sjó
Orðasvið og samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hrakningur
hrakningurinn
Þf.
hrakning
hrakninginn
Þgf.
hrakningi
hrakningnum
Ef.
hraknings
hrakningsins