hrakningur

nafnorðkarlkynhrakn-ingur

það að hrekjast stað úr stað, flækingur

vera á hrakningi

Orðasvið og samstæður

hrakningar / villa

Samstæður

strit
, sjóvolk
, hremmingar
, mannfall
, mannskaði
, sultur

Fallbeygingar

Et.Ft.

Eintala

Eintala m. greini

Nf.

hrakningur

hrakningurinn

Þf.

hrakning

hrakninginn

Þgf.

hrakningi

hrakningnum

Ef.

hraknings

hrakningsins