Yrða

hreinrækta

sagnorð hrein-rækta þolfall
rækta fram dýr eða jurt svo hún sé hrein að kyni, ekki blönduð
hann sérhæfir sig í að hreinrækta hunda
→ sjá: hreinræktaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hreinrækta
hreinræktaði
önnur persóna
hreinræktar
hreinræktaðir
þriðja persóna
hreinræktar
hreinræktaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hreinrækti
hreinræktaði
önnur persóna
hreinræktir
hreinræktaðir
þriðja persóna
hreinrækti
hreinræktaði
nafnháttur
hreinrækta
sagnbót
hreinræktað
lýsingarháttur nútíðar
hreinræktandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hreinrækta
hreinræktaðu
hreinræktið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hreinræktarðu
hreinræktaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hreinræktirðu
hreinræktaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hreinræktaður
hreinræktuð
hreinræktað
þolfall
hreinræktaðan
hreinræktaða
hreinræktað
þágufall
hreinræktuðum
hreinræktaðri
hreinræktuðu
eignarfall
hreinræktaðs
hreinræktaðrar
hreinræktaðs